نمود ؟ ! امّا چه فائده ؟ ! و چه نتيجه ؟ ! اسف‌آور نيست كه با وجود اين آيه مباركهء در قرآن كريم : وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ * وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ . « 1 » « و چه بسيار آيات و نشانه‌هائى در آسمانها و زمين وجود دارند كه ايشان پيوسته بر آن مرور مىكنند و مىگذرند درحالىكه از آن نشانه‌ها و علامتهاى توحيد حقّ اعراض دارند . و اكثريّت مردمى كه ايمان به خدا آورده‌اند ، ايمان نياورده‌اند مگر آنكه ايشان مشرك هستند . » باز هم بر انكارمان بيفزائيم ؟ ! معنى وجود حقّ تعالى در موجودات چيست ؟ ! يعنى اين گل و سنبل ، اين بلبل و اين طوطى ، اين كبوتر و اين مرغابى ، اين بوته و اين درخت ، اين نَجْم و اين گياه و شجر ، اين آب و اين آبشار ، اين ابر و اين باد و اين باران ، اين سبزه و اين چمن ، اين مَرْغ و اين دشت بىپايان ، اين آدمى و اين زاد و ولد ، اين خورشيد و اين آفتاب ، اين آسمان و اين ستارگان درخشان و و و . . . آن‌قدر كه دلت مىخواهد از قبيل اين‌گونه اين‌ها بر سر هم كن كه تا در صور ، نفخ بدمد ؛ همهء اين‌ها يك خدا بيش نيست ، يكى است ، وَحْدَهُ لا إلَهَ إلّا هُو . اين‌ها همگى آيه‌ها و علامتها و آئينه‌ها براى ارائهء ذات اقدس وى هستند ، امّا صد حيف كه با وجود آنكه از أمثال آنها و هزاران و هزاران أمثال آنها در برابرشان پديدار مىگردد و به نصب العين مشاهده مىكنند ، آنها را مستقلّا

--> ( 1 ) آيه 105 و 106 ، از سورهء 12 : يوسف